bestemmingen Cuba

Dit moet je absoluut meegemaakt hebben op Cuba

"In Viñales zijn ongeveer negenhonderd Casas Particulares te vinden. Dat betekent dat bijna iedere inwoner van het dorp zijn of haar huis verhuurt. Ik dacht dat ik iets unieks had door te logeren bij mensen in huis. Vergeet het maar, een uitzondering is het zeker niet."

Als iemand aan mij zou vragen, wat mag je zeker niet missen in Cuba? Dan zou ik zeggen de valleien van Viñales. Na het kijken van de foto’s weet je al genoeg.Uitzicht op de valleien van Viñales

Vanaf Havana op weg naar Viñales, wat een belevenis. Er is maar één snelweg te bekennen in heel Cuba. Aan deze weg is al zeker 60 jaar niets meer gedaan. Er zitten gaten in de weg, waar menig mol jaloers op zou zijn. Je mag op deze weg 120 kilometer per uur rijden, maar zelfs de 100 haal je niet. Je moet voor je kijken of er geen mensen de weg over steken, op het wegdek letten, om de gaten heen rijden, opletten dat mensen niet voor je auto springen om je te laten stoppen en naast je rijden fietsers en paard-en-wagens.Paard en wagen in het centrum van Viñales

Van de snelweg af richting Viñales zag ik vijf mannen staan zwaaien en schreeuwen. NEE! Niet die kant op, de weg is afgesloten. Gelukkig was ik van tevoren al gewaarschuwd. Het schijnt regelmatig te gebeuren dat de Cubanen willen dat toeristen de auto stoppen. Ze willen met je meerijden of iets verkopen. Ik reed gewoon door en werd even later alweer aangehouden. Mensen rennen achter je auto aan en proberen een autodeur te openen.Onderweg van Havana naar Pinar del Rio

Tip: een paar kilometer voor Viñales staat een hotel genaamd Los Jazmines Dit is echt een aanrader om even een kop koffie te drinken. Je kunt hier genieten van het mooiste uitzicht over de vallei. Je weet echt niet wat je ziet. Dit moet je absoluut meegemaakt hebben op Cuba.Los Jazmines met uitzicht op de valleien

Casa Particular
Als je in Cuba bent, mag een verblijf in een Casa Particular niet ontbreken. De meeste Casas Particulares hebben een aparte kamer in of naast het huis gebouwd. Vaak met een bed, douche en toilet. In Viñales zijn ongeveer negenhonderd Casas Particulares te vinden. Dat betekent dat bijna iedere inwoner van het dorp zijn of haar huis verhuurt. Ik dacht dat ik iets unieks had door te logeren bij mensen in huis. Vergeet het maar, een uitzondering is het zeker niet. De Casa Particular waar ik verbleef heette Casa Esperanza 37 Orlando Nordarse. De eigenaars waren zeer vriendelijk en gastvrij. Hun zoon Enrique was de enige die goed Engels sprak, hij en zijn vrouw woonden bij zijn ouders. Enrique was in het dagelijkse leven leraar op de hogeschool in Viñales. Extra geld verdienen, deed hij als gids. Zo konden ze sparen voor een aanbouw van een extra kamer. Enrique zijn kinderen woonden bij familie vijftig kilometer van Viñales. Simpelweg, omdat ze ruimtegebrek hebben. Eén keer in de maand bezochten zij hun kinderen.Casa Particular Esperanza in Vinales

Toen ik op het terras zat koffie te drinken, werd ik direct aangesproken door twee mannen. Of ik belang had om de vallei te bezoeken te paard. Ik heb netjes bedankt, maar vroeg de mannen nog wel even of ik een foto mocht maken. Natuurlijk gaf ik ze een CUC, Cubaanse munt gelijk aan een Amerikaanse dollar.Cubannen fietsen in Viñales

Op het terras midden in Viñales kwam ik van alles tegen. De Cubanen in dat dorp vervoeren bijna alles met paard-en-wagen of per fiets. Zo kwam ik mensen tegen die een bankstel versleepten per fiets. Of bakfietsen met een halve boerderij in de kar. Het meest opmerkelijk vond ik iemand die een grote taart vervoerde per fiets. In één hand de taart en de andere hand aan het stuur. Ik was zo verbaasd, dat ik vergat om een foto te maken. Ik kon de hele middag wel op het terras blijven zitten en kijken, geweldig!Vervoer in het centrum van Viñales

De volgende dag zat ik om zes uur in de ochtend al aan het ontbijt. Ik had Enrique meegevraagd als gids voor die dag. Zo kon hij extra geld verdienen. Lopend gingen wij naar de vallei. Wij gingen vroeg in de ochtend lopen, omdat het nog niet zo warm was. Zo vertelde Enrique dat het grond in Viñales heel vruchtbaar is. De Cubanen die in het dorp wonen, mogen gebruik maken van het vele fruit dat in de vallei wordt verbouwd. Ook leven er veel verschillende soorten vogels in de vallei. Even verderop vertelde Enrique dat ze iedere zondagavond hanengevechten hebben. Zo konden de Cubanen een extraatje verdienen. Nu ben ik zelf geen voorstander van hanengevechten, maar dat is hun cultuur en manier van leven.Paard rijden in de valleien van ViñalesRood zand in de valleien van Viñales

Wij kwamen langs de tabaksplantages en de huizen waar de planten werden gedroogd. De Cubanen die werken op de plantage mogen een klein deel van de sigaren voor eigen gebruik houden. De rest gaat naar de staat. Het is hard werken op het land, zeker als de zon volop schijnt.Tabaksplantages in de valleien van ViñalesCubanen werken in de tabaksplantages

Even verderop lag midden in de vallei een restaurant. Wij gingen even zitten en iets drinken. Op het terras liepen twee hutia’s rond. Ik had deze dieren nog nooit eerder gezien. Ze waren tam en vonden het heerlijk om even geaaid te worden. Enrique vertelde mij dat de hutia’s in de vallei leven. Een hutia is voor de Cubanen een lekkernij, net als dat kaviaar voor de rijken is. Ik kon het mij niet voorstellen dat ze deze dieren eten. “Ja hoor!” Lachte Enrique. Gestoofd met honing en noten, heerlijk.”hutia is een Cubaanse lekkernijNatuur in de valleien van Viñales

Na een drie uur durende wandeling gingen wij weer richting het Casa Particular. Ik keek naar mijn witte sneakers, die ondertussen oranje waren geworden. Niet zo slim om witte schoenen aan te trekken voor een wandeling in de vallei. Die avond heb ik gegeten bij Enrique en zijn familie. Ik heb in Cuba nog niet zo heerlijk gegeten als hier. Het leek wel Surinaamse Roti. Als nagerecht kreeg ik een bord vol vers fruit, zoals ik fruit nog nooit eerder had geproefd.Eten in Casa Particular Esperanza

’s Avonds zat ik met een kop koffie op de veranda, toen Enrique naast mij kwam zitten. Voorzichtig vroeg ik hem over het leven van de Cubanen en het communisme. De Cubanen zijn erg voorzichtig om zich hierover uit te spreken. Enrique vertelde mij dat hij best tevreden is met het Cubaanse systeem. Alleen het vrijuit geven van een mening, is hetgeen dat de Cubanen missen. Afgunst in Cuba is er bijna niet. Jij hebt niet veel geld, maar jouw buurman ook niet. Ik vroeg aan Enrique hoe hij erover dacht, als Amerika de banden met Cuba zou versterken. Hij begon te lachen! “Dat gaat niet gebeuren” zei Enrique. Het zijn geruchten om toeristen naar Cuba te lokken. Veel mensen bezoeken Cuba, omdat het authentiek is en zodra toeristen weten dat Cuba gaat veranderen, boeken ze nog snel even een reis Cuba.Casa Esperanza 37 Orlando Nordarse

Zo zaten Enrique en ik een tijd te praten en dronken ondertussen koffie. Ik zag een jongen van een jaar of acht spelen met een lekke voetbal. Hij had de grootste lol en genoot volop. Na mijn koffie, besloot ik nog even in het centrum te kijken. Ik wilde voor de jongen graag een nieuwe bal kopen. In het centrum was een sigarenwinkel en een kleine souvenirwinkel met mooie gekleurde beelden, gemaakt van hout. Ik had handbagage en kon helaas niks meenemen. Overal heb ik gezocht, maar geen speelgoedwinkel te vinden of iets dat er op leek. Ik vond het spijtig, dat ik de jongen geen nieuwe bal kon geven, ondanks dat hij niet eens het besef had en plezier had met een lekke bal.kleine souvenirwinkel met mooie gekleurde beelden

Twee dagen verbleef ik in Viñales en ging daarna verder op doorreis naar Cienfuegos. Wat had ik veel gezien in deze paar dagen en genoten van een prachtige natuur en vriendelijke mensen. Ik kan iedereen aanraden om te verblijven in een Casa Particular in Viñales.Veel Casas Particulares in vinales

Geef een reactie